PROCEDURA POSTĘPOWANIA W WYPADKU ZACHOWAŃ
AGRESYWNYCH DZIECKA
• Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa
i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U. z 2004 r. Nr 256,
poz. 2572 ze zm.).
CELE PROCEDUR:
Zwiększenie bezpieczeństwa wychowanków w przedszkolu poprzez:
● wdrażanie zasad postępowania warunkujących bezpieczeństwo dziecka;
● zapewnienie bezpośredniej i stałej opieki oraz bezpieczeństwa dzieciom podczas ich
pobytu w przedszkolu;
● usystematyzowanie zasad postępowania wobec wychowanków;
● wdrażanie zasad postępowania w sytuacjach trudnych, kryzysowych,
● dostosowanie metod i sposobów oddziaływań do wieku dzieci, ich możliwości
rozwojowych z uwzględnieniem istniejących warunków.
ZAKRES PROCEDUR:
Procedurom podlegają zasady organizacji zajęć i zabaw dzieci na terenie przedszkola, w
ogrodzie przedszkolnym oraz podczas spacerów i wycieczek.
Sposób prezentacji procedury:
1) Umieszczenie treści dokumentu na stronie internetowej przedszkola.
2) Zapoznanie rodziców/opiekunów z obowiązującymi w przedszkolu procedurami na
spotkaniach, organizacyjnych we wrześniu każdego roku.
3) Zapoznanie wszystkich pracowników przedszkola z treścią procedury.
4) Wszelkich zmian w opracowanych procedurach może dokonać z własnej inicjatywy
lub na wniosek rady pedagogicznej dyrektor placówki. Wnioskodawcą zmian może być
również rada rodziców. Proponowane zmiany nie mogą być sprzeczne z prawem.
5) Procedura wchodzi w życie z dniem podpisania.
Opis procedury
1. Zarówno każdy nauczyciel, jak i inny pracownik przedszkola zobowiązany jest do
przeciwstawiania się przejawom agresji ze strony wychowanków.
2. Podejmując interwencję wobec agresywnego dziecka, należy dążyć do zapewnienia
bezpieczeństwa wszystkim wychowankom, a także sobie.
3. Reakcja wobec przejawów agresji powinna być adekwatna do skali zagrożenia
spowodowanego agresją, jak również do okoliczności zdarzenia, wieku i stopnia
rozwoju dziecka.
4. Podejmując interwencję wobec agresywnego dziecka, należy powstrzymać się od
przejawiania w stosunku do niego agresji fizycznej i słownej (nie należy: obrażać
dziecka, zawstydzać go ani oceniać; ocenie podlega zachowanie, a nie osoba). Reakcja
powinna być stanowcza, a przekaz słowny prosty i jasny.
5. Interwencja bezpośrednia jest ostatecznością w przypadku konieczności powstrzymania
dziecka przed zadaniem ciosu innej osobie, w celu rozdzielenia bijących się dzieci czy
pozbawienia dziecka niebezpiecznego przedmiotu, jeśli odmawia ono jego
dobrowolnego oddania.
6. Działaniom skierowanym na usunięcie bezpośredniego zagrożenia powinna
towarzyszyć próba wyciszenia dziecka poprzez rozmowę, odwrócenie jego uwagi itp.
7. Wychowankowie, przeciwko którym skierowana była agresja, powinni zostać otoczeni
opieką, a w razie doznania przez nich krzywdy powinna im zostać udzielona pomoc.
8. Osoba podejmująca interwencję, niebędąca wychowawcą grupy, do której uczęszcza
agresywny wychowanek, informuje o zdarzeniu wychowawcę.
9. Wychowawca przeprowadza rozmowę z dzieckiem agresywnym w celu wyjaśnienia
powodów niewłaściwego zachowania.
10. Fakt agresywnego zachowania dziecka powinien być odnotowany w zeszycie
korespondencji z rodzicami lub zgłoszony bezpośrednio rodzicowi odbierającemu w
danym dniu dziecko z przedszkola.
Reguły
postępowania
systemowego
wobec
dziecka
sprawiającego
trudności wychowawcze i przejawiającego agresję
1. Wychowawca grupy w ramach działań profilaktycznych omawia z rodzicami
wszystkich dzieci wzajemne relacje między przedszkolem, a środowiskiem rodzinnym
dziecka, obowiązki w zakresie współdziałania w procesie wychowawczym oraz zakres
odpowiedzialności za zachowanie dziecka.
2. Nauczyciel podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i
rozwiązywania problemów dziecka.
3. W przypadku powtarzających się przejawów agresji i innych zachowań powodujących
trudności wychowawcze, nauczyciel przeprowadza z rodzicami dziecka rozmowę, w
której omawia problem. Informuje ich o dotychczas podjętych działaniach
ukierunkowanych na redukcję niepożądanych zachowań dziecka oraz o zaplanowanych
działaniach wychowawczych. Zobowiązuje rodziców do współpracy w realizacji
przedstawionych czynności i wskazuje zadania możliwe do podjęcia w środowisku
rodzinnym dziecka. Działania te nauczyciel dokumentuje notatką służbową.
4. Nauczyciele zobowiązani są do wspomagania rodziców w pracy wychowawczej z
dzieckiem, m.in. poprzez doradztwo w zakresie dobrych praktyk wychowawczych,
wskazanie odpowiedniej literatury, proponowanie odpowiednich zabaw i ćwiczeń do
realizacji w środowisku rodzinnym, przekazanie informacji o instytucjach
wspomagających rodzinę.
5. Wychowawca dziecka sprawiającego trudności wychowawcze podejmuje działania w
celu organizacji dla niego, oraz ewentualnie także dla jego rodziców form pomocy
psychologiczno-pedagogicznej zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
6. W przypadku nieskuteczności działań podejmowanych przez wychowawcę, nauczyciel
przedstawia problem „trudnego dziecka” na radzie pedagogicznej.
7. W razie niemożliwości przezwyciężenia trudności wychowawczych, wynikającej z
braku współpracy ze strony rodziców dziecka lub z innych zaniedbań obowiązków
rodzicielskich, Rada pedagogiczna rozważa poinformowanie o sytuacji Sąd Rodzinny.